Σάββατο, 2 Μαΐου 2009



Απολαύστε ένα γεύμα από τα χέρια των παιδιών σας.
Δώστε στα παιδιά σας την ευκαιρία να σας αποδείξουν το μεράκι και τις ικανότητες τους στην μαγειρική, δημιουργώντας δίπλα σε καταξιωμένους Chefs μέσα στον πολύ όμορφο, κομψό και μοντέρνο χώρο του νεοκλασσικού κτιρίου στην Πλάκα, στο Εργαστήρι του Μπαξεβάνη.Ελάτε μαζί με τα παιδιά σας την Κυριακή στις 11.00 το πρωί στο Εργαστήρι για να γνωρίσετε τον βραβευμένο με τον Χρυσό Σκούφο Chef Γιάννη Μπαξεβάνη και τον ταλαντούχο Chef Θανάση Ρούσσο μέσα ένα γοητευτικό περιβάλλον γεμάτο αρώματα και μνήμες της παλιάς αστικής Αθήνας και αφήστε τα παιδιά να ταξιδέψουν μαζί τους σε κόσμους εξαιρετικής γαστρονομικής δημιουργίας.Μέσα στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο για τα μαθήματα μαγειρικής των παιδιών, θα φορέσουν την ποδιά και τον σκούφο του chef, θα ανακατευτούν με τα αρωματικά φυτά, τα χορταρικά, τα επιλεγμένα από τους Chefs υλικά με την τοπική ταυτότητα, θα μαγειρέψουν και θα ετοιμάσουν προς μεγάλη σας έκπληξη ένα καταπληκτικό γεύμα ειδικά για εσάς.Ένας ξεχωριστός συνδυασμός μαθημάτων μαγειρικής, σεμιναρίων διατροφής, τρελλού κεφιού και διασκέδασης τόσο για τους μικρούς σέφηδες, όσο και για τους γονείς τους. Αυτό που πραγματικά θα ενθουσιάσει τα παιδιά είναι η ώρα της πρακτικής που θα κλωθογυρίζουν χαρούμενα γύρω από τον chef, θα ανακατεύουν διάφορα υλικά, θα προσπαθούν να μιμηθούν τον chef, θα ρωτάνε για τρόπους παρασκευής, θα ζυμώνουν, θα ψήνουν και τελικά θα καταφέρουν να πετύχουν απίστευτες νοστιμιές. Οταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της παρασκευής του μενού από τα παιδιά και τον Chef, το γεύμα θα σερβιριστεί στον υπέροχο χώρο του εστιατορίου, όπου θα περιμένουν οι γονείς απολαμβάνοντας τον καφέ και το αναψυκτικό τους. Είναι δελεαστικό για ένα παιδί να μαγειρέψει για να φάει η μαμά, ο μπαμπάς ή όποιος άλλος αγαπημένος του συγγενής δημιουργίες δικές του, από τα δικά του χέρια. Ολοι μαζί θα απολαύσετε ένα γεύμα φτιαγμένο από παιδικά χεράκια, αλλά σίγουρα πολύ νόστιμο καθώς θα έχει την προσωπική πινελιά του ταλαντούχου Chef του Εργαστηρίου Μπαξεβάνη.Η διαδικασία της μαγειρικής από τα παιδιά θα τα βοηθήσει να έχουν μιά διαφορετική προσέγγιση στο φαγητό, να συμμετέχουν σε μιά δημιουργική ενασχόληση, να μυηθούν στην γαστρονομία και στον κόσμο των γεύσεων. Θα μάθουν να αναγνωρίζουν τα αρωματικά χόρτα, να δοκιμάζουν τα συστατικά και να διευρύνουν την δημιουργικότητα τους μέσα από τον συνδυασμό των υλικών και την ομαδικότητα. Θα μάθουν να επιλέγουν και να μαγειρεύουν υγιεινές τροφές, να αποφεύγουν τις έτοιμες ανθυγιεινές τροφές (junk food) που ευθύνονται για την παχυσαρκία και θα αλλάξουν τον διατροφικό τους προσανατολισμό.Χαρίστε στα παιδιά σας, αλλά και σε εσάς μιά μοναδική εμπειρία διασκέδασης και δημιουργίας, μιά απόλαυση ενός υψηλής τέχνης γεύματος σε έναν ιδιαίτερο χώρο, το οποίο όσο και αν σας φαίνεται απίστευτο θα το έχουν μαγειρέψει τα παιδιά με τα χεράκια τους.
Ξεχωριστή οικογενειακή δραστηριότητα με μικρούς σέφηδες τα παιδιά σας.. Ο βραβευμένος με Χρυσό Σκούφο Chef, Γιάννης Μπαξεβάνης μαγειρεύει μαζί τους.. Ετοιμασία γεύματος για τους γονείς με τον ταλαντούχο Chef Θανάση Ρούσσο.. Μαγειρική και γεύμα στο υπέροχο νεοκλασσικό Εργαστήρι Μπαξεβάνη στην Πλάκα.. Οι μικροί σέφηδες φορούν τις ποδιές και τα καπέλλα του chef στο Εργαστήρι. . Παίρνουν θέσεις γύρω από τον πάγκο του Chef και συμμετέχουν στην μαγειρική.. Απίστευτη διασκέδαση για τα παιδιά μαγειρεύοντας και παίζοντας. . Σερβίρισμα των δημιουργιών των παιδιών στον υπέροχο χώρο του εστιατορίου.. Διάρκεια του μαθήματος μαγειρικής των παιδιών περίπου 2 ώρες.. Διάρκεια γεύματος παιδιών - γονιών ανάλογα με την διάθεση παραμονής σας στον χώρο.. Κυριακή μεσημέρι πραγματοποιείται το μάθημα μαγειρικής των παιδιών.. Δυνατότητα οργάνωσης παιδικών γενεθλίων

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009

Οι δρόμοι επικοινωνίας με το μωρό σας...
















Είναι ατελείωτοι οι δρόμοι επικοινωνίας με ένα μωρό και κάθε γονιός «ταξιδεύει» περισσότερους από έναν. Να κάποιοι δρόμοι που μπορεί να θέλετε να δοκιμάσετε τώρα ή στους επόμενους μήνες:Σχολιάζετε συνεχώς το τι κάνετε. Μην κάνετε καμιά κίνηση, τουλάχιστον όταν είστε γύρω από το μωρό σας, χωρίς να μιλήσετε γι` αυτήν. Αφηγηθείτε τη διαδικασία του ντυσίματος: «Τώρα βάζω την πάνα σου… να και το μπλουζάκι πάνω από το κεφάλι σου… τώρα κουμπώνω την ποδιά σου». Στην κουζίνα, περιγράψτε το πλύσιμο των πιάτων ή τα μπαχαρικά που βάζετε στη σάλτσα της μακαρονάδας, γενικά την όλη διαδικασία. Κατά τη διάρκεια του μπάνιου, εξηγήστε του για το σαπούνι και το ξέβγαλμα και ότι το σαμπουάν κάνει τα μαλλιά να λάμπουν και να είναι καθαρά. Δεν πειράζει αν το μωρό σας δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι ακριβώς λέτε. Οι περιγραφές για την κάθε διαδικασία σας βοηθούν να μιλάτε συνέχεια και το μωρό να ακούει, οδηγώντας το έτσι στο «μονοπάτι» της αντίληψης.Κάντε του πολλές ερωτήσεις. Μην περιμένετε μέχρι το μωρό να μπορεί να δώσει απαντήσεις για να αρχίσετε εσείς να κάνετε ερωτήσεις. Φανταστείτε τον εαυτό σας ως ρεπόρτερ και το μωρό σας ως μια συναρπαστική προσωπικότητα που σας παραχωρεί συνέντευξη. Οι ερωτήσεις μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με τη μέρα σας, για παράδειγμα μπορείτε να ρωτάτε: «Θα ήθελες να φορέσεις το κόκκινο παντελόνι ή την πράσινη φόρμα;» ή «Ο ουρανός δεν έχει ένα όμορφο μπλε χρώμα σήμερα;» ή «Να αγοράσω φασολάκια σήμερα ή μπρόκολο;» Σταματήστε για να ακούτε την απάντηση (μια μέρα το μωρό σας θα σας εκπλήξει με μια απάντηση) και μετά δώστε και η ίδια μια απάντηση δυνατά («Μπρόκολο; Καλή επιλογή!»)Δώστε στο μωρό μια ευκαιρία. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα βρέφη που οι γονείς τους μιλούν με αυτά και όχι σε αυτά, μαθαίνουν να μιλούν νωρίτερα. Δώστε στο μωρό την ευκαιρία να γουργουρίσει, να κελαρύσει ή να προλάβει να χαχανίσει.


Η προσωπικότητα του βρέφους!
Παλαιότερα, πιστεύαμε ότι το βρέφος είναι ένα παθητικό ον αποκλεισμένο από τον κόσμο, λόγω της ανικανότητάς του να αντιληφθεί, και πως εξαρτιόταν αποκλειστικά από τις φροντίδες που του παρείχε η μητέρα. Πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν ότι τα νεογνά έχουν ανεπτυγμένες όλες τις αισθήσεις και αντιδρούν στα ερεθίσματα που προέρχονται από το περιβάλλον. Από τις πρώτες μέρες της ζωής του, π.χ., το βρέφος μπορεί να αναγνωρίσει τη φωνή της μητέρας του και να στρέψει το κεφάλι του όταν εκείνη του μιλά. Μπορεί, επίσης, να αναγνωρίσει τη μυρωδιά του στήθους της μητέρας του και να το προτιμήσει από το στήθος μιας άλλης γυναίκας. Πολύ νωρίς, αρχίζει να βλέπει και να ξεχωρίζει τα αντικείμενα με βάση το σχήμα και το μέγεθός τους. Σε ηλικία δύο έως τεσσάρων μηνών αρχίζει να εστιάζει το βλέμμα του σε λεπτομέρειες του ανθρώπινου προσώπου και να αναγνωρίζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μητέρας του.

Από : Sxeseis_Family.gr






Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Παιδί και Ψυχολογία

Οι ιδιαιτερότητες της παιδικής ψυχής και τα καλοπροαίρετα λάθη των γονιών.www.psyche.gr/psyidiaiterotites.htm


Ο ψυχικός κόσμος του μικρού παιδιού.
Το μικρό παιδί ζει σε ένα δικό του παιδικό κόσμο. Σκέπτεται, αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει όλα όσα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο από ότι οι μεγάλοι. Δίνει ένα ιδιότυπο-παιδικό νόημα στην πραγματικότητα που το περιβάλλει.Για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε δημιουργικά με το παιδί οφείλουμε να καταλάβουμε όσο μας είναι δυνατόν τον τρόπο που σκέπτεται και αισθάνεται τον κόσμο. Να δούμε με τα δικά του μάτια και να ακούσουμε με τα δικά του αυτιά. Στην προσπάθειά μας αυτή μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά κάποιες επιστημονικές μελέτες που προσεγγίζουν τα εξελικτικά στάδια της νοητικής και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού.
- Ο Jean Piajet μελέτησε πειραματικά και περιέγραψε αναλυτικά τα στα στάδια της νοητικής ανάπτυξης του παιδιού. Τα συγγράμματά του μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον τρόπο που σκέπτεται το παιδί ανάλογα με την ηλικία του. Νεογέννητο: Τους πρώτες μήνες της ζωής του το βρέφος μαθαίνει ότι:Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο.Τα αντικείμενα είναι ξεχωριστά από το χώρο στον οποίο βρίσκονται. Τα αντικείμενα υπάρχουν ακόμα και όταν δεν τα βλέπει ή δεν τα αγγίζει. Τα αντικείμενα μένουν ίδια ακόμη και όταν αλλάζουν τόπο ή κατεύθυνση.4-12 μηνών: Καταλαβαίνει τις σχέσεις αιτίας αποτελέσματος. Αν χτυπήσω το τούμπανο θα ακούσω μπουμ.Μετά τον πρώτο χρόνο: Επεκτείνει την εμπειρία του και πειραματίζεται χτυπώντας όλα τα αντικείμενα επίτηδες για να ακούσει το θόρυβο που θα κάνουν.Μετά από τον δεύτερο χρόνο:Σκέπτεται με σύμβολα. Το πιρούνι γίνεται αεροπλάνο ή αυτοκίνητο. Αρχίζει να καταλαβαίνει την έννοια του χρόνου. Τι σημαίνει παρελθόν και μέλλον. Καταλαβαίνει τι σημαίνει η μαμά θα γυρίσει σε λίγο.Μέχρι τα επτά περίπου χρόνια το παιδί είναι τελείως εγωκεντρικό. Τα βλέπει όλα από τη δική του σκοπιά δεν μπορεί να πάρει υπόψη του κάτι διαφορετικό από αυτό που το ίδιο μπορεί να βλέπει ή να αισθάνεται. Για παράδειγμα το παιδί κοιτώντας ένα κάντρο που εσύ δεν μπορείς να δεις από τη θέση που βρίσκεσαι μπορεί να σε ρωτήσει αν σου αρέσει πιστεύοντας ότι και εσύ βλέπεις αυτό που εκείνο βλέπει. Ακόμη εστιάζει σε ένα πράγμα κάθε φορά και δεν μπορεί να παίρνει υπόψη του ταυτόχρονα δύο όψεις ενός γεγονότος ή μιας κατάστασης. Για παράδειγμα το παιδί μπορεί να πει δεν ζω στην Κρήτη αλλά στα Χανιά ή αν του δείξεις ένα ρόφημα σοκολάτα σε ψηλό ποτήρι και ένα ρόφημα σε χαμηλό ποτήρι αλλά πλατύ με μεγαλύτερη χωρητικότητα το παιδί θα προτιμήσει το ψηλό ποτήρι.
- Ο ψυχαναλυτής Eric Erikson περιγράφει τα στάδια της ψυχολογικής ανάπτυξης του ανθρώπου και συσχετίζει αυτό που πρέπει να πετύχει το παιδί σε κάθε συγκεκριμένο στάδιο της ανάπτυξής του με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της μετέπειτα προσωπικότητας του.
- Σύμφωνα με τον Erikson στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής του το παιδί που δέχεται τη φροντίδα και την αγάπη των γονιών του αναπτύσσει αισθήματα εμπιστοσύνης, ασφάλειας και αισιοδοξίας που θα το συνοδεύουν σε ολόκληρη τη ζωή του. Αν δεν πάρει αρκετή αγάπη, προσοχή και ερεθίσματα το παιδί δεν θα εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους και αντί να ενεργεί δυναμικά θα αποσύρεται νοιώθοντας αβεβαιότητα.- Από δύο μέχρι τριάμισι χρονών το παιδί μαθαίνει να κάνει κάποια πράγματα από μόνο του χωρίς να πρέπει να εξαρτάται πάντοτε από τους άλλους. Αναπτύσσει ένα είδος πεισματάρικης ανεξαρτησίας. Επιμένει να γίνει το δικό του, εκδηλώνει νευρικά ξεσπάσματα και αρνητισμό. Από αυτό το στάδιο της ανάπτυξής του θα εξαρτηθεί το αν θα μπορέσει να γίνει αυτόνομο αναπτύσσοντας την αυτοεκτίμησή του ή αν μεγαλώνοντας θα αισθάνεται ανασφάλεια και ντροπή. Αν οι γονείς δεν επιτρέψουν στο παιδί να ενεργεί ελεύθερα ώστε να μαθαίνει μέσα από τις αποτυχίες του τότε το παιδί θα αμφιβάλλει για τις ικανότητές του και ως ενήλικας είναι πολύ πιθανόν να θέλει πάντα να στηρίζεται σε κάποιον άλλο και να αναζητά σχέσεις εξάρτησης. -Από τα 3,5 μέχρι την πρώτη τάξη του δημοτικού το παιδί αναπτύσσει τη φαντασία του, μαθαίνει να συνεργάζεται με τους γύρω του, να παίρνει πρωτοβουλίες, να καθοδηγεί αλλά και να καθοδηγείται από τους άλλους. Αν όμως κυριαρχεί μέσα του η ενοχή περιθωριοποιείται, εξαρτάται υπερβολικά από τους ενήλικες, αισθάνεται φόβο και δεν αναπτύσσει επαρκώς την ικανότητά του για παιχνίδι και τη φαντασία του. Όταν ένα παιδί προσχολικής ηλικίας ακούει από το περιβάλλον του ή αισθάνεται ότι αυτό που κάνει είναι κακό αναπτύσσει μέσα του ενοχικά συναισθήματα που θα το συνοδεύουν στη μετέπειτα ζωή του.
Τα συνηθισμένα λάθη των γονιών.
Οι περισσότεροι γονείς αγνοούν τις ιδιαιτερότητες της παιδικής ψυχής και κάτω από την πίεση του άγχους που τραυματίζει την καθημερινότητά τους συμπεριφέρονται με τρόπους που δεν βοηθούν την ομαλή, ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.
Πάρ' το μέσα δεν αντέχω άλλο. Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σου, να νοιώσει τα αισθήματά σου και να σε καταλάβει. Περιμένει από εσένα να ικανοποιήσεις τις δικές του ανάγκες. Αν είσαι κουρασμένος, εξαντλημένος ή νευριασμένος το παιδί δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Προσπάθησε να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο τις δουλειές σου ώστε να έχεις το χρόνο και τη διάθεση να παίξεις μαζί του. Αφιέρωσέ του ποιοτικό χρόνο. Δείχνε του αγάπη, άγγιζέ το, παίξε μαζί του. Αν δεν κουραστείς βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά θα εκνευριστείς από την φασαρία και την αταξία του. Η αδιαφορία όπως και η υπερπροστασία των μεγάλων ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών.
Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια εσύ θα είσαι στην αγκαλίτσα μου. Άστο να ζήσει, να είναι ο εαυτός του, να πειραματιστεί. Όταν βγάλεις το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι επέτρεψέ του να κινηθεί ελεύθερα και να αυτενεργήσει. Αν δεν κινδυνέψει δεν θα μάθει. Εξήγησε στο παιδί ότι είναι καλό να απομακρύνεται από κοντά σου και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Πρόσεχε το από απόσταση και μην επεμβαίνεις συνέχεια για να το προστατεύεις από τους επικείμενους κινδύνους. Το παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχα δεν ωφελείται και δεν ωριμάζει. Παρότρυνέ το να ασχολείται όσο περισσότερο γίνεται με δημιουργικές δραστηριότητες.
Δεν πειράζει ας' το να το χαλάσει. Το παιδί χρειάζεται σταθερά όρια. Όπως του βάζεις όρια για να διαφυλάξεις τη σωματική του ακεραιότητα το παιδί χρειάζεται όρια στη συμπεριφορά για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στην κοινωνική ζωή. Αν δεν μάθει να συντονίζεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος θα έχει πάντοτε στη μετέπειτα ζωή του δυσκολίες προσαρμογής. Χρειάζεται σταθερότητα στα όρια αρκεί η επιβολή των κανόνων να μη φθείρει τη σχέση αγάπης μέσα από συνεχείς συγκρούσεις.
Μου έτυχε δουλειά ρε παιδάκι μου δε μπορώ. Να είσαι συνεπής με τις υποσχέσεις σου. Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να διαπιστώνει ότι υπάρχει μια τάξη στο περιβάλλον του και ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους άλλους. Αν δεν τηρείς το λόγο σου το παιδί ζει σε ένα άτακτο περιβάλλον που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Δημιουργούνται μέσα του αισθήματα ανασφάλειας και επιπλέον μαθαίνει να είναι το ίδιο ανεύθυνο.
Γιαννάκη ο μπαμπάς με απατάει με τη Νονά. Μην φορτώνεις το παιδί με τα δικά σου προβλήματα. Το παιδί δεν είναι φίλος σου παρά το ότι είναι σημαντικό να έχεις φιλικές σχέσεις μαζί του. Το παιδί δεν ωφελείται με το να μαθαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στις διαπροσωπικές σου σχέσεις και τις επαγγελματικές σου δραστηριότητες. Το κριτήριο για το αν είναι σωστό να πεις κάτι στο παιδί δεν είναι το να ξελαφρώσεις εξωτερικεύοντας αυτό που συμβαίνει μέσα σου αλλά το να ωφεληθεί το παιδί από την επικοινωνία σας.
Όχι έτσι ρε βλάκα…κοίτα πως το κάνει το κοριτσάκι.Μη ξεχνάς ότι δεν θα σου άρεσε να συγκρίνουν τις επιδόσεις σου με τις επιδόσεις των άλλων και μάλιστα για να σου υπογραμμίσουν ότι δεν τα καταφέρνεις όσο οι άλλοι. Το παιδί δεν θα βελτιώσει τη συμπεριφορά του μέσα από την σύγκριση, απλά θα μειώσει την εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του. Μη ξεχνάς ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρίσματα και αξιοποιεί τις δυνατότητές του στο βαθμό που μπορεί. Αντί να συγκρίνω το παιδί μου με άλλα παιδιά είναι προτιμότερο να ενισχύω κάθε φορά αυτό που μπορεί να πετύχει. Στηρίζω τις προσπάθειες του παιδιού χωρίς να περιμένω να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μου.
Μου τη δίνει να το βγάζω βόλτα.Φρόντισε να παίζει πολύ κάθε μέρα. Δώσε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σου ώστε να συναντηθείτε για να παίξουν. Μην τρέχεις συνεχώς πίσω από το παιδί για να το προσέχεις. Η υπερπροστατευτική σου διάθεση σε κουράζει περισσότερο από τις αταξίες του παιδιού. Πήγαινε το παιδί να παίξει σε χώρους που του παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πας με το παιδί σε κάποιο χώρο που αρέσει μόνο σ' εσένα το πιθανότερο είναι να περάσεις άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση θα σε βασανίσει με τη γκρίνια και τις αταξίες του.
Ρίξ' του για να μάθει. Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο εκφράζει τη δική μας κόλαση. Συνήθως δεν χτυπάμε για να παιδαγωγήσουμε αλλά για να εκφράσουμε την αναστάτωση και το θυμό μας. Κανείς δεν γίνεται καλύτερος με τη βία. Το ξύλο δεν εμπνέει σεβασμό αλλά φόβο. Ακόμη και όταν είναι αποτελεσματικό έχει πολλές παρενέργειες. Τραυματίζει την αυτοπεποίθηση, διαταράσσει τις προσωπικές σχέσεις, διδάσκει τη βία και όχι τον αυτοέλεγχο. Όταν χτυπήσεις το παιδί προσπάθησε να αποδεχτείς ειρηνικά το λάθος σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου και προσπάθησε να βρεις τρόπους εκφόρτισης και χαλάρωσης. Αν σου έχει γίνει συνήθεια να χτυπάς το παιδί σου και νοιώθεις να μην ελέγχεις τα νεύρα σου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν βαθύτερες αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσής σου.Δεν είμαι σωστή μάνα (πατέρας). Πως είναι δυνατόν να φέρομαι με τόσο άσκημο τρόπο στο παιδί μου ενώ το αγαπώ τόσο πολύ;Αν συμπεριφέρεσαι με άσχημο τρόπο στο παιδί και δεν μπορείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου. Αν του μιλάς άσχημα, είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και έχεις βίαιες εκρήξεις θυμού μη προσπαθείς να αλλάξεις με το ζόρι τη συμπεριφορά σου. Η προσπάθειες σου να συγκρατηθείς θα αποτύχουν και νοιώσεις περισσότερες ενοχές. Για να μην θυμώνεις πρέπει να μπορείς να διαμορφώσεις μια πιο όμορφη καθημερινότητα. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις τον τρόπο της ζωής σου. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεσαι περισσότερο, να βρεις ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον (την) σύζυγο ή να αναζητήσεις νόημα ζωής σε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Οι ατομικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα κάτω από δυσβάσταχτες συνθήκες. Όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής που θα θέλαμε. Βάλτου πιπέρι στο στόμα.Το παιδί βρίζει για να προκαλέσει το ενδιαφέρον σου ή γιατί έμαθε να εκφράζει με άσχημες λέξεις τα αρνητικά του αισθήματα. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Αν κάποτε γέλασες με τη βρισιά που είπε τώρα δεν ωφελεί να θυμώνεις. Μάθε του να χρησιμοποιεί εναλλακτικές λέξεις με ουδέτερο φορτίο ως βρισιές. (π.χ. το λαγό σου, πίσω Κίτσο). Οι βρισιές δεν βλάπτουν τόσο το παιδί όσο οι συνεχείς και έντονες επιπλήξεις.
Όλο ψέματα λες. Όταν είναι πολύ μικρό δεν λέει ψέματα με τον τρόπο που το κάνει κάποιος μεγάλος απλά καλλιεργεί τη φαντασία του. Το μικρό παιδί δεν έχει την πρόθεση να αποκρύψει την αλήθεια για να εξαπατήσει τους άλλους. Απλά δυσκολεύεται ακόμη να διαχωρίσει το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι συχνά δεν λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι αλλά έτσι όπως θα ήθελε να είναι ή όπως θα φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι. Εξήγησέ του ευγενικά ότι όταν λέει "ψέματα" οι άλλοι δεν θα το πιστεύουν ακόμη και όταν λέει αλήθεια και δεν θα το εμπιστεύονται. Επιβράβευσέ το όταν λέει την αλήθεια και μην δίνεις προσοχή και ενδιαφέρον στα ψέματα. Φύγε θα το χαλάσεις. Άσε να το φτιάξω εγώ. Μη ζητάς από το παιδί να κάνει τα πράγματα όπως εσύ. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και πολλά λάθη για να μάθει το παιδί να κάνει κάτι σωστά. Επιβράβευσε την προσπάθεια του παιδιού ακόμα και όταν αποτυγχάνει. Απόφευγε να του λες μη, σταμάτα, όχι, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Ενίσχυσε τις πρωτοβουλίες του. Είναι προτιμότερο να κάνει κάτι με λάθος τρόπο παρά να μην τολμά να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Ενώ είναι πιο εύκολο και πιο ασφαλές να κάνεις κάτι από μόνο σου είναι προτιμότερο να ζητήσεις από το παιδί να σε βοηθήσει για να μπορέσεις να το ενισχύσεις. Δεν είναι καταπληκτικό το καινούργιο μας μωράκι;Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί διότι το εκθρονίζει και γίνεται αυτό το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουμε όλο τον απαραίτητο χρόνο για να καλλιεργήσουμε στο μεγαλύτερο παιδί αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί. Μετά τη γέννηση του μωρού είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα πολλά καλά λόγια για το μικρό μπροστά στο μεγάλο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίζουμε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή μας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνουμε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στην φροντίδα του μωρού. Τέλος θα μας βοηθήσει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι μεν μεγαλύτερο αλλά δεν προϋποθέτει την ωριμότητα του ενήλικα συνεπώς δεν έχει αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά.
Σταμάτα να χτυπιέσαι. Μην το αφήνεις να χτυπιέται δείχνοντας αδιαφορία. Μην το δέρνεις. Μην του κάνεις το χατίρι. Μη ζητάς τη λύση μέσα από επίμονο διάλογο. Μείνε ήρεμος, πάρε το αγκαλιά, πήγαινε το σε ένα ήσυχο μέρος και με αγάπη εξήγησέ του ότι μόλις νιώσει καλύτερα μπορεί να σηκωθεί. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έγινε. Εξήγησέ του αργότερα ότι αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για να διαμαρτύρεται και πως αν επαναληφθεί θα έχει συνέπειες.Που έχεις το μυαλό σου;Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό όποτε εμείς θέλουμε και στο βαθμό που το θέλουμε. Όταν το αναγκάζουμε να κάνει πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Συχνά αυτό που είναι σημαντικό για το παιδί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους είναι ασήμαντο για το παιδί. Σταμάτα τα κλάματα. Είναι φυσικό ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το κλάμα σαν όπλο για να πετύχει το στόχο του. Επέτρεψε στο παιδί να κλάψει όσο θέλει. Μην επιμένεις να σταματήσει αμέσως το κλάμα του. Βεβαίωσε το παιδί ότι το αγαπάς. Εξήγησέ του με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό που θέλει. Προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή με κάτι άλλο που το ενδιαφέρει. Θύμισέ του ότι ενώ είναι αλήθεια ότι το αγαπάς δεν πρόκειται να υποχωρήσεις. Κάτσε σε ένα μέρος επιτέλους.Ένα άτακτο παιδί είναι εξίσου καλό με ένα ήσυχο παιδί. Μερικά φυσιολογικά παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά αλλά συγκεκριμένες νευρο-ορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά αυτά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα χρειάζονται κατάλληλο χώρο και άφθονο χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιο και ανώφελο να απαιτούμαι από ένα παιδί γεμάτο ζωτικότητα να παραμένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Ενώ συνήθως πιστεύουμε ότι μια έως δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αρκετό για το παιδί στην πραγματικότητα μια έως δύο ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για το παιδί. Το φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο είναι η φύση και όχι οι στενοί χώροι των διαμερισμάτων

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

Προσοχή και Επιβράβευση (απο 18 μηνών)

Πολλές φορές παρατηρείται ότι οι γονείς δίνουν ασυνείδητα περισσότερη προσοχή στα παιδιά τους όταν αυτά κάνουν "αταξίες".
Έτσι τα παιδιά επαναλαμβάνουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές μόνο και μόνο επειδή ενισχύεται αυτή η ανεπιθύμητη συμπεριφορά τους απο την προσοχή που τους δίνεται.
Μια πιό έντονη αντιδράση (πιο δυνατή φωνή) και με περισσότερες φράσεις όταν τα παιδιά κάνουν κάτι το απαγορευμένο ή επικίνδυνο π.χ. "τι κανεις εκεί? δεν σου είπα ότι ποτέ δεν το κάνουμε αυτό?", σε σχέση με πιό ήπιες αντιδράσεις όταν τα παιδιά κάνουν κάτι το επιθυμητό, στρέφουν τα παιδιά στο να έχουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές απλά και μόνο για να εισπράξουν έτσι την μέγιστη αντίδραση/έκφραση συναισθήματος (και άρα εγγύτητα) του γονιού τους.
Μερικά βήματα για να μεταφέρετε με τον κατάλληλο τρόπο τι επιτρέπεται και τι όχι είναι οι εξής:
Ένα ευγενικό"όχι" και μια πολύ σύντομη αιτιολογία αρκούν: "προσέχουμε τους άλλους" ή"μόνο οι μεγάλοι ανοίγουν και κλείνουν τις πόρτες", "προσέχουμε τους άλλους" και θα μεταφέρουν με τον καλύτερο τρόπο στο παιδί ότι η συμπεριφορά του ήταν ανεπιθύμητη. Εάν το παιδί σας είναι μικρότερο των 2 ετών, αρκεί απλώς να πάρετε το χεράκι του απαλά και να το καθοδηγήσετε στο επόμενο βήμα χωρίς κάποια άλλη επεξήγηση:
Αμέσως μετά δείξτε ή πείτε στο παιδί σας τι θα ήταν καλό να κάνει σε αυτή την περίπτωση. Κρατήστε το απο το χέρι, έχοντας σταματήσει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του και πείτε του: "ρώτα με αν μπορείς να ανοιξεις την πόρτα", "περίμενέ με να βγούμε μαζί έξω" "πες του παρακαλώ μου δίνεις το παιχνίδι?" τονίζοντας την θετική έκβαση που θα μπορούσε να έχει μια κατάσταση ( το γεγονός ότι με αυτό τον τρόπο θα πετύχει αυτό που θέλει - να ανοίξει την πόρτα ή να βγεί έξω).
Επιβραβεύετε αμέσως και σχετικά έντονα για μια επιθυμητή συμπεριφορά π.χ: εάν σας περιμένει να ανοίξετε εσείς την πόρτα, ήσας κοιτάει/ρωτάει πριν ανοίξει το ντουλάπι, ή διστάσει να χτυπήσει ένα άλλο παιδί έστω και για ένα δύο δευτερόλεπτα και πάλι σας κοιτάει, πείτε "μπράβο σου που με περιμένεις", "μπράβο σου που δεν ανοίγεις το ντουλάπι", "μπράβο που το σκέφτηκες και πρόσεξες την/τον ..." .
Επαναλαμβάνοντας αυτά τα βηματάκια σε βάθος χρόνου θα βοηθήσετε το παιδί σας να καταλάβει με ποιά συμπεριφορά θα αποκτάει αυτό που θέλει, καθώς και ποιά συμπεριφορά είναι επιθυμητή.
http://www.parents.gr/psych/a42

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ


Κάθε αρχή και εύκολη
Είναι επιτέλους μπροστά σου! Είναι το μωρό σου! Θέλεις να το πάρεις αγκαλιά, να το φιλήσεις, να το θηλάσεις, να το νανουρίσεις… Για να γνωριστείτε όμως καλύτερα, χρειάζεται να μάθεις πολλά εσύ γι’ αυτό και εκείνο για σένα! Δεν μπορεί να μιλήσει και να σου πει τι να κάνεις και πώς να το κάνεις. Θα σε βοηθήσει όμως με τον τρόπο του να το καταλάβεις. Με το κλάμα του, με το βλέμμα του, με το χεράκι που θα σφίξει το δάχτυλό σου από την πρώτη στιγμή, με το στοματάκι που θα ανοίξει αυθόρμητα μόλις σε μυρίσει... Aπό κει και πέρα το ένστικτό σου θα σε καθοδηγήσει. Φυσικά το υποψιάζεσαι. Το μωρό σου δεν έχει ανάγκη μόνο από γάλα, ύπνο και άλλαγμα πάνας. Από τις πρώτες στιγμές της ζωής του βλέπεις ότι ανταποκρίνεται με όλο του το είναι σε εικόνες, ήχους, μυρωδιές, λόγια, χάδια… πράγματα που παίζουν εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο για το νεογέννητο μωρό σου. Κι αν μπορούσε να σου μιλήσει, θα σου το έλεγε... «Πλησίασε κοντά μου» Παρόλο που το νεογέννητο βλέπει θολά τις πρώτες έξι εβδομάδες, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να σε διακρίνει. Σε 36 περίπου ώρες το μωρό θα μπορεί να ξεχωρίσει το περίγραμμα του προσώπου σου από εκείνο άλλων προσώπων όταν βρίσκεσαι σε μια απόσταση 20 περίπου εκατοστών. Η τάση να σκύβουμε πάνω από το μωρό για να το φροντίσουμε, να το ντύσουμε ή να του αλλάξουμε πάνα είναι στην πραγματικότητα κάτι που το έχει απόλυτη ανάγκη για να μάθει να μας ξεχωρίζει. Το νεογέννητο, εξάλλου, δεν στηρίζεται μόνο στην όραση για να αναγνωρίσει την μητέρα του, αλλά και στην οσμή που αυτή αναδίνει όταν πλησιάζει κοντά. Αναγνωρίζει δηλαδή το μοναδικό συνδυασμό από την οσμή που αναδίνουν οι φερμόνες;;;;, το δέρμα, τα μαλλιά και το γάλα της. «Μίλα μου» Το μωρό –πιθανότατα– αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του καθώς την άκουγε συνέχεια τους μήνες που αυτή το φιλοξενούσε στη μήτρα της. Η μητρική φωνή μπορεί να το καθησυχάσει, να το ενθαρρύνει ή να το αποτρέψει, αλλά και να το κάνει χαρούμενο ανάλογα με τη χροιά της. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Οξφόρδη κατέδειξε ότι τα νεογέννητα ανταποκρίνονται καλύτερα στη γυναικεία φωνή από ό,τι στην αντρική και δείχνουν προτίμηση στους ρυθμούς, π.χ. μουσική, στίχους ή τραγούδια. Επίσης μαθαίνουν να περιμένουν μόλις ακούν τη φωνή της μητέρας τους, καθώς γνωρίζουν ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα ικανοποιηθούν οι ανάγκες τους. Την ώρα λοιπόν που θηλάζεις ή ταΐζεις το μωρό σου, μίλα του γλυκά. Μίλα του και όταν του αλλάζεις πάνα, το κάνεις μπάνιο ή το φροντίζεις. «Άγγιξέ με» Το νεογέννητο από την πρώτη στιγμή σφίγγει το δάχτυλό μας αντανακλαστικά όταν το βάζουμε στην παλάμη του – ίσως αυτό το ένστικτο να είναι ένας τρόπος για να μας δείξει πόση ανάγκη έχει να το αγγίζουμε. Με το τρυφερό άγγιγμα το μωρό νιώθει ασφάλεια, ηρεμία, ευχαρίστηση, ακόμα και ανακούφιση σε στιγμές δύσκολες, όπως π.χ. την ώρα των κολικών. Εξάλλου, στοιχεία από έρευνες στο Μόντρεαλ του Καναδά αποκαλύπτουν ότι οι γονείς που αγγίζουν τρυφερά τα παιδιά τους επηρεάζουν θετικά την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους και δίνουν ώθηση στη φυσική τους ανάπτυξη. Το ίδιο ισχύει και για τα πρόωρα μωρά, οι γονείς των οποίων ενθαρρύνονται να τα αγγίζουν κατά τη παραμονή τους στις θερμοκοιτίδες, καθώς αυτό βοηθάει στην ταχύτερη ανάπτυξή τους. «Έλα κοντά μου αμέσως όταν κλαίω»Παρά τις θεωρίες που κατά καιρούς προέκυψαν, σήμερα όλοι οι ειδικοί (ψυχολόγοι, αναπτυξιολόγοι, νεογνολόγοι και παιδίατροι) συμφωνούν ότι σε καμία περίπτωση και για κανέναν λόγο δεν πρέπει να αφήνουμε το μωρό να κλαίει. Η ανταπόκρισή σου λοιπόν στο κλάμα του πρέπει να είναι άμεση, ενώ ταυτόχρονα προσπαθείς να αποκωδικοποιήσεις το λόγο που κλαίει: π.χ. θέλει να φάει, χρειάζεται άλλαγμα ή είναι άρρωστο; Η έρευνα σήμερα αποδεικνύει ότι μωρά που οι μητέρες τους ανταποκρίνονται αμέσως στο κλάμα τους, μεγαλώνοντας κλαίνε λιγότερο και αναπτύσσουν έναν υγιή δεσμό με τους γονείς τους. «Κοίταξέ με στα μάτια» Η βλεμματική επαφή είναι ο πρωταρχικός τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε το ενδιαφέρον αλλά και την έλξη μας σε κάποιον. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να κοιτάς το μωρό σου στα μάτια από τις πρώτες κιόλας ημέρες και εβδομάδες τη ζωής του. Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η ιδανική απόσταση που πρέπει να έχουμε από το μωρό για να μας δει καλύτερα είναι περίπου 15 εκατοστά (απόσταση που έχει η μητέρα όταν το θηλάζει). Στην αρχή, την ώρα που το θηλάζεις ή το ταΐζεις με το μπουκάλι, το μωρό ενστικτωδώς θα κλείνει τα μάτια του, αλλά μετά από λίγες εβδομάδες θα τα έχει ανοιχτά. Αν εσύ το κοιτάς όταν το ταΐζεις, το ενθαρρύνεις να σε κοιτάξει κι εκείνο και, καθώς τα μάτια σας συναντιούνται, το μωρό νιώθει ακόμα πιο έντονα την μεταξύ σας αλληλεπίδραση. Πέρα από αυτό, η βλεμματική επαφή είναι ένας τρόπος να νιώσει το μωρό την αγάπη και την αποδοχή σου. Μητέρες που έχουν από νωρίς βλεμματική επαφή με το μωρό τους αποδεικνύεται ότι είναι ιδιαίτερα συμπονετικές, δείχνουν μεγαλύτερη κατανόηση και έχουν καλύτερη επικοινωνία με τα παιδιά τους καταφεύγοντας λιγότερο συχνά στη βία.